Tegen mijn betere oordeel, World of Warcraft: Dragonflight zal me laten terugkeren naar Azeroth
(Afbeelding krediet: Blizzard)
World of Warcraft: Dragonflight leidt me op een gevaarlijk pad. De negende World of Warcraft -uitbreiding werd gisteren aangekondigd zonder een releasedatum, maar dat weerhield me er niet van om mijn hele avond door te brengen met het kijken naar abonnementopties. Daar haat ik Blizzard voor.
Je moet het begrijpen, ik ben opgebrand en kom vaker terug die ik me kan herinneren op de beste MMO -games die er zijn. Honderden uren zijn gezonken in de wil van Phantasy Star Universe en Guild Wars 2, Star Wars: The Old Republic, The Elder Scrolls Online en Final Fantasy 14 – hoe minder gezegd over de anderen, hoe beter. Maar mijn tijd in deze voortdurend online werelden is niets vergeleken met de duizenden uren die zijn besteed aan het verkennen van Azeroth in de afgelopen 18 jaar. Ik keek een blik op World of Warcraft: Dragonflight en kan het me voelen roepen, maar waarom heeft het mijn interesse zo grondig gewekt?
De Dracthyr Evoker roept naar mij #
(Afbeelding krediet: Blizzard)
Na de strijd van 2018 om Azeroth kon mijn aandacht niet echt trekken, en toen ik geen grote drang voelde om terug te keren naar Shadowlands in 2020, dacht ik dat dat het was. Mijn blijvende liefde/haatrelatie met World of Warcraft had eindelijk aangetrokken tot een onzeker einde – het is oké, niets goeds duurt eeuwig. Ik negeerde zelfs de sirene -oproep van World of Warcraft Classic en Burning Crusade (mijn favoriete uitbreiding), toen ik tot het besef kwam dat ik me niet hoef te genieten van elke vleugje nostalgie voor een tijd die niet kan worden gerepliceerd.
Dat was het, ik ging verder met mijn leven en bereidde me voor op een mmo-minder bestaan. Ik ben nu in de dertig en er zijn gevechtskoninksen om te spelen. Als ik World of Warcraft zou zeggen: Dragonflight heeft ‘goede vibes’, zou dat dan voldoende zijn om mijn hernieuwde interesse te rechtvaardigen? Waarschijnlijk niet. Dus laten we het zo zeggen: het lijkt erop dat Blizzard terugkeert naar de aspecten van WOW dat de studio al lang was achtergelaten-verkenning, speler-keuze en een slechte nieuwe klasse en race die de afgunst van je hele overvallen zal zijn.
Toegegeven, ik ben een gemakkelijke teken als het gaat om de Dracthyr Evoker. Dat is de eerste speelbare race-en-klasse combo van World of Warcraft. De nieuwe heldenklasse laat ons zowel in drakenvorm als in hun humanoïde gezicht spelen, die beide wijd aan te passen; De Dracthyr Evoker beschikbaar op niveau 58 vanuit een gloednieuw startgebied, kan aansluiten bij Alliance of Horde, en kan magie hanteren die doet denken aan die van alle vijf Dragonflights.
(Afbeelding krediet: Blizzard)
Nee, nee, maak je geen zorgen – ik ga je hier niet vervelen met World of Warcraft Lore. Wat dit effectief betekent, is dat de game eindelijk een nieuwe stijl van spellcasting krijgt. Als een vrome mage en priester in de afgelopen 18 jaar spreekt de Dracthyr Evoker tot mij. De klas kan zich specialiseren in twee disciplines, gericht op DPS (verwoesting) of genezing (behoud). Blizzard introduceert zelfs een nieuwe spreuk, Empower, waarmee spellcasters spreuken kunnen aanbrengen voordat ze ze ontketenen, met de schade en het AOE-potentieel, afhankelijk van de ladingstijd. Hoe dit zowel nieuwe als oude kerkers en invallen zal beïnvloeden, valt nog te bezien, maar ik kan niet wachten om erachter te komen.
Ik kan niet wachten om er zelf achter te komen – zie je? Het gebeurt al, Blizzard trekt me binnen! Afgezien van een heldenklasse die rechtstreeks spreekt tot de manier waarop ik graag World of Warcraft speelde, voordat ik me verveelde met de bestaande spellcasting -opties, zijn er ook andere elementen die mijn aandacht hebben getrokken. De Dragonriding -vaardigheid staat bovenaan de lijst, die graden van momentum en manoeuvreerbaarheid zal introduceren voor gemonteerd vliegen. Het ziet eruit als een opwindende nieuwe manier om een bekende wereld te verkennen, en dat we het kunnen doen op de achterkant van Drake Mounts die naar verluidt “miljoenen mogelijke combinaties” hebben in termen van aanpassing, draagt alleen maar bij aan de opwinding.
Het is lang geleden dat World of Warcraft fris heeft gevoeld . Dat is begrijpelijk. Het wordt al bijna twee decennia uit elke hoek van de wereld gespeeld, met een gezonde spelerbasis in de miljoenen in een echt wilde spanwijdte van leeftijdsgroepen. Blizzard kan en zal nooit iedereen plezieren – het is een onmogelijke onderneming. Dat gezegd hebbende, ik denk dat de stappen Blizzard hierheen nemen om legacy -spelers te ontmoeten – van wie velen nog steeds boos zijn door het verzachten van veel van de ruwste randen van Warcraft – in het midden.
De spreuk is ongebroken #
(Afbeelding krediet: Blizzard)
De Dracthyr Evoker heeft dan zeker mijn aandacht getrokken, maar het is misschien de vernieuwing van de gebruikersinterface (nu flexibeler) en talentsysteem dat de deal heeft bezegeld. Blizzard zegt dat het werkt om “manieren te vinden om spelers meer keuze te bieden bij het vormgeven van de vaardigheden van hun personage”, wat zal komen in de vorm van een herzien talentsysteem dat over twee bomen loopt. De eerste richt zich op klassenhulpprogramma en de tweede op specialisatie, een enorme verschuiving van de mooie rote benadering van progressie die Warcraft heeft ondernomen in de moderne tijd.
Het is duidelijk dat de gemeenschap dit systeem in handen moet krijgen om te zien of deze verschuiving zinvolle wijzigingen in schade, genezing en tankklasse -structuren zal aanbrengen, of dat de verandering echt verse leven zal pompen in vermoeide oude klassen en combinaties van Spreuken en vaardigheden die misschien niet eerder mogelijk waren geweest in het spel. Maar op dit moment is een tijd om de verbeelding wild te laten lopen, en wanneer de World of Warcraft: Dragonlands Beta lanceert (TBC) zal de locatie zijn voor een beetje strikt onderzoek.
Het is ook de moeite waard om snel na te denken over de Dragon Isles, de gloednieuwe setting voor World of Warcraft: Dragonflight. Je moet deze diepe duik lezen over de uitbreiding van Blizzard voor een uitgebreid gedetailleerd overzicht van de vier nieuwe zones, maar het is de moeite waard om de belofte te benadrukken om “verkenning een belangrijk thema” van de uitbreiding te maken. Zeg wat je wilt over nevels van Pandaria of Warlords of Draenor, maar ik heb goede herinneringen aan het verspillen van uren weg om deze prachtige, oude gebieden met vrienden te verkennen. Het waren geweldige locaties om in te duiken, met een aantal van mijn favoriete kunstrichting van Blizzard sinds de vroegste dagen van Azeroth.
(Afbeelding krediet: Blizzard)
Tussen wandelende kusten, Ohn’ahran Plains, Azure Span en Thaldraszus (de thuisbasis van het nieuwe hoofdstadshub van Valdrakken), lijkt Blizzard er echt op om de onderliggende Warcraft -systemen te duwen om nieuwe omgevingen te leveren met een nieuwe schaal van verwondering en veel grotere hoogtepunten en diversificatie. De zones zijn kleurrijk en extravagant, natuurlijk en gedraaid – perfect voor lange nachten doorgebracht met verkennen en, laten we eerlijk zijn, oorlogvoeren met rivaliserende facties in neutrale gebieden.
Ik nam lang geleden afscheid van World of Warcraft. Mijn gilden zijn verspreid, mijn personages verloren aan accounts waar ik de wachtwoorden niet langer aan kan herinneren, en mijn kennis van ingewikkelde Azeroth -geschiedenis vervaagt langzaam. Maar ik kan al World of Warcraft voelen: Dragonflight die een vlam opnieuw aan het licht bracht waarvan ik lang had gedacht dat het was gedoofd. Met World of Warcraft Dragonflight -releasedatumtheorieën die wijzen op een lancering van 2023, laten we eens kijken of Blizzard dit momentum kan behouden en op een manier kan leveren die de MMOS -uitbreidingen al een tijdje niet hebben. Hoe dan ook, ik zal er waarschijnlijk dag één zijn, wachtend in Stormwind om aan boord te gaan van een boot die me in de oude ruïnes van de lopende kusten zal brengen. En jij dan?
WOW Classic krijgt ook wat nieuwe inhoud, met de toorn van de Lich King Classic Releasedatum is vastgesteld voor 2022.
Functies Editor, GamesRadar+
Josh West is functies Editor of GamesRadar+. Met meer dan 10 jaar ervaring in zowel online als gedrukte journalistiek, heeft Josh geschreven voor een aantal gaming-, entertainment-, muziek- en technische publicaties, waaronder 3D -artiest, Edge, Gamestm, ICReate, Metal Hammer, Play, Retro Gamer en SFX. Hij heeft een BA (Hons) in de journalistiek en het schrijven van functies, is verschenen op de BBC en ITV om deskundige commentaar te geven, geschreven voor Scholastic Books, een boek bewerkt voor Hachette en werkte als assistent -producent van de Future Games Show. In zijn vrije tijd speelt Josh basgitaar en videogames. Jaren geleden was hij in films en tv -shows die je zeker hebt gezien, maar hem nooit zal kunnen spotten.