Pokemon Go Fest is als het herlezen van de zomer die het lanceerde, en bewijst dat het er nog heel veel leven in heeft

(Image credit: Future)

Als je je gedachten terugzet naar de zomer van 2016, tenzij je onder een enorme rots leefde, zul je je de Pokemon Go-rage herinneren. Het voelde alsof iedereen met een smartphone op stap was en virtuele ballen gooide naar fictieve monsters die via de augmented reality op de echte wereld werden geplaatst. Oudere spelers werden opnieuw geïntroduceerd in de franchise met een bijna-dodelijke dosis nostalgie, terwijl het jongere publiek kennis kon maken met de wezens die de hele serie in de jaren ’90 begonnen. Steden, parken en buitenwijken waren vol met mensen die Pokémon Go speelden, en het toepasselijk genaamde Pokemon Go Fest heeft als doel de gevoelens van die eerste paar maanden te kanaliseren met enkele extra prikkels.

Ik ben op geen enkele manier een hardcore Pokemon Go-speler. Ik speel al sinds de lancering, maar ik nam een flinke pauze rond de tijd dat Gen 3 tegen het einde van 2017 van start ging. Voor context ben ik pas rond de 35 in de game. Dus voor een speler als ik, die alleen van en naar het werk speelt, en tijdens de maandelijkse Pokemon Go Community Day-evenementen, was het idee om Pokemon Go Fest bij te wonen niet echt bij me opgekomen voordat deze kans in Duitsland aan mij werd gepresenteerd. Sommige van mijn dierbaarste herinneringen aan het spel kwamen tijdens die eerste zomer al – met name door de straten van Bath op jacht naar een wilde Dragonite – dus het idee om omringd te worden door gelijkgestemde spelers was opnieuw intrigerend, vooral in een vreemd land.

(Image credit: Future)

Mijn dag begon sterk genoeg; na het volgen van de mensenmassa rond de rand van het iconische Westfalenparkpark van Dortmund richting onze aangewezen ingang, checkte ik in en kwam in de uitgestrekte ruimte door een enorme gele tent, die het huis voor Instinct-spelers moest zijn. Hoewel ik meteen in actie was gesprongen, op jacht was naar shinies of handelde met de honderden andere spelers om me heen om mijn Pokedex te helpen voltooien, werd ik meteen afgeleid door de lijn voor de merchandise-balie die zich tot ver in de bomen uitstrekte, zoals spelers hadden gedaan. hun ogen gericht op het oppikken van enkele Pokemon-knuffels. Growlithe en Ditto waren mijn keuzes, en voor € 16 per stuk, niet zo duur als ik had verwacht voor officiële merch.

Amazon Prime Day deals: bekijk hier de beste vroege aanbiedingen.

De menigte bleef door de poorten stromen en spelers begonnen met het exclusieve speciale onderzoek van Go Fest, dat de mythische Pokemon Jirachi als een beloning biedt. Westfalenpark – een uitgestrekte ruimte, een van de grootste parken in de binnenstad van Europa – werd opgesplitst in vier regio’s, elk met verschillende soorten Pokemon; Steel Factory leverde Steel-types, Boat Lake was voor Water-types, Rocky Terrain had Ground-types en Mysterious Woods gaf Psychic-types. Om spelers aan te moedigen om elke hoek van het park te bezoeken, had het speciale onderzoek taken als “Vang vijf verschillende soorten Ground-type Pokemon”, die alleen te vinden zijn in Rocky Terrain, en “Maak een momentopname van Meditite in The Mysterious Woods. ” Dit betekende dat er veel grond moest worden bestreken, maar dat de hele dag gemakkelijk te beheren was. Mijn voeten waren volkomen uitgeput tegen het einde van de dag hoor!

Een evenement voor iedereen #

(Image credit: Future)

Hoewel het echt geweldig was om te zien dat zoveel spelers samenkomen om te genieten van het spelen van Pokemon Go, was het meest ongelooflijke deel van het evenement hoeveel mensen uit verschillende lagen van de bevolking er waren en met een telefoon in de hand. Hoewel er veel spelers uit Duitsland waren – zoals je zou verwachten van een evenement in Dortmund – kwam ik spelers tegen uit alle lagen van de bevolking en uit verschillende landen. Veel Amerikaanse spelers hadden de reis gemaakt, er waren veel spelers uit landen als Japan en Korea die probeerden hun regionale Farfetch’ds te lossen, en het was niet ongebruikelijk om spelers van verder weg te treffen, zoals Australië. Ik zag veel spelers tegelijk met meerdere mobiele telefoons tegelijk, jonge kinderen die niet ouder dan vijf jaar konden zijn en hun ouders spraken over hun glans en 100% IV-vangsten, bejaarde spelers, mensen in een rolstoel – eerlijk gezegd, het het voelde alsof het enige dat iemand actief zou stoppen om van Pokemon Go Fest te genieten de zon was, hoe ik niet weggelopen ben van het evenement met een vreselijke zonnebrand die ik nooit zal weten.

Er waren, gelukkig, een handvol mogelijkheden om een pauze te nemen van de hitte dankzij de onregelmatige netwerkproblemen die me dwongen mijn telefoon weg te zetten. De Pokemon Go Fest beleefde een beroemd rotsachtig debuut in 2017 – toen het alleen in Chicago plaatsvond – vanwege de ernstige netwerkproblemen waar spelers doorheen moesten, waar deelnemers amper een enkele Pokemon konden vangen voordat hun games crashten. Twee jaar later echter, heeft ontwikkelaar Niantic de problemen die zich voordoen als je zoveel spelers op één plek hebt, grotendeels opgelost. Het grootste probleem dat ik op de dag tegenkwam, was dat de netwerkverbinding van mijn telefoon bijna een uur volledig ophield, hoewel dat misschien te wijten is aan het vergeten om een Duitse simkaart op te halen voorafgaand aan het evenement, en in plaats daarvan op mijn netwerk in het VK te vertrouwen. om me erdoorheen te krijgen.

Toch was deze netwerkuitval het perfecte excuus om een paar van de andere trainers in het wild te ontmoeten. Een vrouw met wie ik een korte tijd sprak – Emma uit Wales – had een groep spelers bijgewoond, allemaal uitgerust met hun zelfgemaakte Pokemon Go-T-shirts. Ze vertelde me dat ze onderweg meerdere telefoons had, maar rustte vanwege netwerkproblemen. En hoewel al haar accounts niveau 40 waren (het maximale niveau in Pokemon Go), beschouwde ze zichzelf als een van de slackers onder haar groep. Hoewel ik wist dat toegewijde spelers zoals Emma daarbuiten waren, besefte ik niet helemaal hoe toegewijd het was om zo’n doel te bereiken. Het hebben van die elite-tier spelers naast de level 20+ mensen die ontelbare ontelbare Pokémon van hun Pokedex misten bewijst dat Pokemon Go Fest echt voor iedereen is, en de gemeenschap is ongelooflijk gastvrij. Emma vertelde me dat ze tot nu toe vijftien shinies had gevonden – een enorm totaal vergeleken met mijn miezerige vier op dat moment, waarvan er twee Magnemites waren.

De jacht op regionals #

(Image credit: Future)

Een van mijn belangrijkste doelen van Pokemon Go Fest was het verwerven van enkele van de Pokemon Go-regio’s die ik miste – Pokemon die alleen op specifieke locaties in de echte wereld kan worden gepakt. Om dat te bereiken moest ik spelers vinden om mee te handelen, dus ging ik naar de Trading Outpost in het midden van het park, dicht bij de Valor-tent (schreeuw naar mijn Valor-kameraden daarbuiten). De normale beperkingen achter het verhandelen van Pokemon werden hier doorgegeven, zodat de stardustkosten gehalveerd werden. Twee arme medewerkers van het evenement zaten op een bank met ongeveer drie markeerstiften, een krat vol borden om uit te delen en een leger mensen om hen heen die probeerden een pen te krijgen om op hun bord te schrijven. Aan de ene kant stond er “Willing To Trade”, terwijl de andere kant een eenvoudige “Looking for” had. Dit was de plek als je op zoek was naar een specifiek pocketmonster.

De gangbare Pokemon-spelers waren achtervolgingen als Relicanth, Chatot, Pachirisu, Uxie en Azelf. Dit zijn allemaal regionals ver weg, ver weg van Dortmund en Europa in het algemeen, wat betekende dat mijn horde van Mr. Mimes en Volbeats in wezen nutteloos was. De enige Pokemon die ik echt kon aanbieden waren mijn zeldzame shinies; Ik heb glimmende Azurill voor Heracross en glimmende Wynaut voor Tropius kwijtgeraakt, twee regionals die ik binnenkort niet zou kunnen vangen. Misschien ga ik volgend jaar naar Pokemon Go Fest Yokohama, waar ik een stel zeldzame Pokemon uit Europa heb om met mensen te handelen …

Zo leuk als ik had, de uitvoering van het evenement was niet vlekkeloos. Na een paar andere transacties, het uitwisselen van shinies en legendes, bevond ik mezelf op ongeveer 200k sterrenstof, ondanks dat ik begon met meer dan twee miljoen. Ondanks dat het bedrag aanzienlijk werd verlaagd, was het nog steeds te veel om speciale transacties te voltooien, waarvoor 500k nodig was. Voor de jonge jongen die geen woord Engels sprak maar echt mijn glanzende zak wilde in ruil voor een Torkoal, het spijt me zo; Ik wilde de ruil zo slecht doen! Hetzelfde geldt voor het mooie Duitse echtpaar uit Dusseldorf dat me een glanzende Spoink wilde ruilen voor een van mijn glimmende Magnemites – ik hoop dat je geluk hebt gehad en er een hebt gevonden nadat we uit elkaar gingen! Namens de spelers die belachelijk geld hebben uitgegeven om overzee te vliegen en deel te nemen aan dit jaarlijkse evenement, Niantic, moet je alle handelsbeperkingen verwijderen. Het hele evenement heeft een ongelooflijk gemeenschapsgevoel dat gepassioneerde spelers naar een enkel park aan de rand van Dortmund hebben gebracht, dus om vervolgens te worden geblokkeerd door handelsbeperkingen die inherent voorkomen dat je in contact komt met andere spelers en vrienden worden is absurd.

Waar zijn de invallen? #

(Afbeelding tegoed: Niantic)

Het zien van het hele Westfalenpark verlicht met gelokt Pokestops waar je ook ging was glorieus in het spel, maar er was één algemeen aspect van Pokemon Go dat ontbrak: sportscholen. Er was geen enkele sportschool in het park, wat natuurlijk betekende dat er ook geen invallen waren, ondanks de duizenden spelers die allemaal dezelfde zaak bijwoonden. Dit werd duidelijk gecommuniceerd door Niantic voorafgaand aan een van de Go Fests die plaatsvonden, maar ik besefte niet hoe erg ze zouden worden gemist totdat ik er was. Als level vijf invallen plaatsvonden op sportscholen in het park, misschien met willekeurige legendarici uit het bestaande zwembad, zodat spelers die er een of twee gemist hadden ze eindelijk konden krijgen (ik heb zo nodig een Articuno nodig om Gen 1 te voltooien!), Het hele evenement zou veel meer voldoening hebben gevoeld.

Pokemon Go Fest is echt een ongelooflijke plaats om naartoe te gaan, want zelfs als het evenement niet in het park doorgaat, was de hele stad Dortmund een hub voor Pokemon Go-spelers. De volgende dag, toen ik door de stad dwaalde om de tijd voor mijn trein naar huis te doden, waren de straten absoluut overstroomd met spelers. Er was niets speciaals aan de hand; sportscholen hadden de gebruikelijke invallen en terwijl het glimmende tempo naar verluidt door de hele stad en niet alleen het park werd opgevoerd, slaagde ik er maar in drie glimmende Slakoth te vinden, die sowieso vaker voorkwamen vanwege de speciale gebeurtenis ter compensatie van de mislukkingen tijdens de gemeenschap van juni. dag. Dat gezegd hebbende, waren sportscholen samengesteld met spelers die vechten voor controle of wachten op raids – ik nam deel aan meerdere raids op verschillende niveaus die alle de limiet van 20 spelers bereikten en sommige, omdat er duidelijk veel meer dan 20 spelers rond het plein stonden , woest op hun telefoons tikken.

Sommige mensen hebben beweerd dat Pokemon Go een “dood spel” is, omdat er niet zoveel mensen zijn die het openlijk spelen als tijdens de eerste zomer die het uitbracht. Pokemon Go Fest is een bewijs dat helemaal niet waar is; de wereldgemeenschap is net zo sterk als altijd en het was geweldig om er deel van uit te maken, ondanks enkele van de problemen. Dit is Pokémon Go op zijn best, maar ik wou dat ik iemand had om mee samen te zijn omdat solo doen niet overal in de buurt zo leuk was als met een vriend. Als je de afgelopen jaren Pokémon Go hebt gestopt, probeer het nog een keer, schakel een paar vrienden naast je in en zoek een lokale groep Pokemon Go-spelers op – ik beloof je dat ze daar ergens zijn. Weinig games zijn erin geslaagd zo’n geweldige community te maken in zo’n korte tijdsspanne – vooral een die zo naadloos met de echte wereld integreert – en het Pokemon Go Fest was daar bijna een perfecte weerspiegeling van.